Van 1988 tot heden

Het begon in 1988 toen Nederland Europees kampioenschap voetbal werd tussen 10 en 25 juni in West Duitsland. Autoloze zondagen leken herboren als in vele huiskamers de tv’s afgesteld zijn als Nederland moest spelen. Om tijdens de finale tegen de Sovjet Unie een beetje sfeer te creëren werd een oranje pluche leeuw op onze tv gezet. Om vervolgens als gewone nuchtere Hollander toch als een gek tekeer te gaan na de 2-0 winst. Het Nederlands volk ontplofte van vreugde, toeterende auto’s vulden de wegen, honderden luchthoorns vulde de atmosfeer en net zoveel vlaggen en sjaaltjes wapperden door de lucht. De ramen van de auto’s werden open gedraaid waarna we in het portier konden zitten. Zo reden we juichend, schreeuwend en zwaaiend met vlaggen of alles wat maar voor handen was door de Delftsche straten waarbij zelfs de politie sportief even meedeed.

1988 Nederland Europees kampioen, een tijd om nooit meer te vergeten maar ook een periode waarin we allemaal doodziek worden, doodziek van de oranjekoorts. Tja, de enige koorts die we maar al te graag onder onze leden hebben. Maar ook de oranje versieringen nemen steeds grotere proporties aan, steeds meer straten en pleinen kleuren meer en meer oranje.

Zo ook bij ons aan de Poptahof zuid te Delft. Ik kreeg de smaak te pakken en verzamelde alles, als het maar oranje is, dekzeilen, vlaggentjes, touw ect. We woonden in een flat met elf etages waar we tegen de balustrades van de galerijen alles konden bevestigden. Het bleek een schot in de roos, het volgend EK of WK moest meer versierd worden maar op een leuke manier, dit werd dus flink bedenken, zoeken, plannen en werken met groot plezier.

Wat volgde was een grote Nederlandse vlag van ca 3 breed en 6 meter hoog, door twee dames in elkaar genaaid waar ik best trots op was. Winkels werden geplunderd door alle vlaggentjes op te kopen tot een totale lengte van ca 3 kilometer. Zo begonnen we het aan gezicht van de flat aan te kleden.

Maar mijn honger naar groei was zeker niet gestild. Ik wilde een grote vlag hebben en als ik groot bedoel, dan denk en wil ik ook iets groots. Ik had twee jaar om na te denken hoe ik aan materiaal kon komen om een grote driekleur te maken. Waar een wil is, is een weg zeggen ze wel! Nou dat is geslaagd met vlag en wimpel. Ik wist van elke kleur rood, wit en blauw 3 rollen textiel te bemachtigen via een sponsor de firma Meuva. De rollen hadden een afmeting wanneer ze uitgelegd waren van 1.30 meter breed en 25 meter lang. Dit zou dus betekenen dat we 3 vlaggen konden maken van 4 meter breed en 25 meter lang.

De vele vrijwilligers z’n 15 man sterk en elk jaar mee hielpen wisten we zover te krijgen dat we een gezellige ploeg vormden zodat we met twee naaimachines de vlaggen zouden gaan maken. U moet echter voorstellen dat dit allemaal is gebeurd in een huiskamer van een 4 kamer woning waar iedereen van jong tot oud een taak had. Je moet erbij geweest zijn om het volgens mij te geloven maar we wisten in één dag ruim 300 meter naaigaren, ruim 170 meter sisal touw en 225 textiel aan elkaar te maken zodat 3 grote Nederlandse vlaggen per vlag 100 m2 groot ontstonden.

Nu hadden we iets groots, zo groot zelfs dat ik op onderzoek ben gegaan om te zien of wij de enige in het land waren. En na enige tijd wisten we het zeker, we hadden de grootste van Nederland 300 m2 groot.

Vol overgave storten we ons 3 weken voor het voetbal begon aan de versieringen. Dit keer ging het precies volgens planning en werd de hele flat aangepakt.

Tv west werd op de hoogte gebracht waarna zij door de regio op pad gingen. Niet lang daarna werd ik gebeld door tv west wat natuurlijk een volslagen verassing was, er werd meteen een afspraak gemaakt voor opnames. Nou dat was dus een stress periode want versieringen zonder oranje fans kan natuurlijk niet, dus was het alle hens aan dek om iedereen ca 20 man te verzamelen op de afgesproken datum.

De filmploeg kwam ter plaatse en filmde ons feestgedruis op de voormalige speelbal waar we de 1^e prijs kregen. Een oranje straatnaambord “Poptahof”

Tot onze grote verbazing stopten heel veel voertuigen en fietsers om van de idiote grote oranje versieringen te genieten. Je zag de voorbijgangers met open mond kijken waarbij we veel complimenten kregen. Eigenlijk kan ik hier nog veel meer over schrijven maar dan zou ik u wel kunnen vervelen. Mocht u echter meer willen weten dan kunt u dit laten weten door een berichtje achter te laten.

Dit zou het laatste jaar zijn voor de flat Zwaluw omdat deze gesloopt gaat worden. Ik wilde dus nu iets apart doen, door de liftschacht aan te kleden. Wederom bracht het hoofdpijn met zich mee maar gelukkig hebben we (nog steeds) een buurman die technisch mee kan denken. Er moest een grote vlag tegen de liftschacht komen door middel van een constructie. Dit werd uitgezocht en gebouwd zodat de vlag ca 10 meter breed en 12 meter hoog uiteindelijk toch hing.

Ik neem u mee naar 2010 als we het WK gaan beleven in een gerenoveerde nieuwbouw waar veel oude en nieuwe buren wonen. Alles is hier nieuw en dat betekend dus een nieuwe strategie bedenken. De meeste buren hoopten dat ik wat zou doen, echter was geen plan gemaakt. Er werden dus doodleuk vlaggentjes gehaald waarmee we zonder nadenken het leefdek versierden. De meeste mensen vonden het prachtig versiert terwijl ik het een zootje vond want zeg nou zelf, zonder planning is het geen gezicht.

Vanaf dat moment merkte ik dat ik met mensen te maken had die ook goede ideeën hadden. Men stelde voor een scherm te plaatsen op het leefdek zodat we allemaal naar het voerbal konden kijken. Zo gezegd zo gedaan, met enkele buren werd het even opgebouwd en konden we genieten. Dit was echter van zeer korte duur omdat het veel te licht was. Hierop besloten we in de parkeer garage te gaan kijken wat vele malen beter bleek.

De volgende wedstrijden besloot ik de boel wat aan te kleden en gezellig te maken. Ca 20 mensen kwamen gezellig kijken en hadden het naar hun zin maar de ruimte was al gauw te klein. De volgende wedstrijd besloten we te verkassen met meer ruimte en wat denk je. Ik zag steeds meer mensen komen die gezellig meededen en keken.

Uiteindelijk trok ik de stoute schoenen aan en gokte op iets groots. Ik kondigde de wedstrijden aan en iedereen was welkom in de parkeerplaats en dan kijken wat er gebeurd, het was tijdens de halve finale.

Tot mijn verbazing bleef de deur open gaan en uit alle hoeken van de garage kwamen mensen aangelopen. Intussen was een blinde poule gemaakt waar 35 man in konden zetten en was al snel vol. Ik begon weer de koppen te tellen maar nu met enig knikkende benen (geen alcohol) maar liefst 80 man zagen op het grote scherm de halve finale die we wonnen.

De finale tegen Spanje had gen aankondiging nodig. vele mensen wisten ons te vinden. Drank werd aangesleept, hapjes werden gemaakt en oranje was de verplichte kleur. Met maar liefst 110 man keken we de wedstrijd welke helaas verlorren werd.

Voor het EK 2012 verwijs ik u naar het dagboek pagina en de foto pagina